گردآوری کننده : فرزانه ظاهری
تاریخچه عکاسی
مخترعی فرانسوی به نام ژوزف نیسفور نیپس(1833-1765) در سال 1822، در سن پنجاه و هفت سالگی، توانست نخستین تصویر تثبیت شده دائمی را تولید کند، و نخستین نمونه کار برجا مانده از وی به چهارسال بعد از این تاریخ مربوط می شود . نیپس بعد ها با همکاری یک عکاس جوان تر به نام لوئی ژاک ماند داگر(1851-1789 )که طراح دوربین عکاسی پیشرفته تری بود، توانست دستگاه داگرئوتیپ را بسازد . داگر، خود نقاش ماهری بود که احتمالا برای عمیق تر کردن پرسپکتیو در نقاشی هایش شده که در دهه های سوم و چهارم قرن نوزدهم در پاریس رواج داشت به دوربین عکاسی روی آورد. ده سال صرف تحقیقات شیمیایی و مکانیکی شد، و دستگاه داگروتیپ ساخته شد. این دستگاه که فقط تصویر مثبت تولید می کرد. در سال 1839 به نمایش گذاشته شد و بدین ترتیب عصر عکاسی آغاز گردید. اعلام این خبر، ویلیام هنری فاکس تالبت(1877-1800) انگلیسی را که از روش مخصوص به خود برای ثبت تصویر استفاده می کرد به مطالعات و اختراع عکاسی ترغیب کرد. مراحل تکمیل آن از سال 1833 مستقلا توسط تالبت آغاز گردیده بود. در این روش از یک نگاتیو کاغذی استفاده می شد که امکان تهیه تصویر مثبت از آن وجود داشت. تالبت از یک اتاق تاریک عکاسی به عنوان ابزاری برای ثبت مناظر استفاده کرد، عکاسی را جانشین طراحی و وسیله ای برای تکثیر تصاویر پنداشت. نخستین عکس داگر تقلیدی است از نوع طبیعت بی جان که شارن مبتکر آن بود ، عکاسی تا دهه هشتم قرن نوزدهم دست خوش دگرگونی هایی مانند، عدسی های بهتر ، نگاتیو های شیشه ایی و روش های جدید شیمیایی شد که به تولید امولیسیون های حساس تر و تصاویر پایدارتر انجامید . اندکی پس از رواج داگرئوتیپ ، استودیوهای عکاسی به خصوص در آمریکا افتتاح شد و کارت ویزیت چند تصویری که در سال 1854 توسط آدولف اوژن دیستدری ابلاغ گردید به همه جا راه یافت. هر کسی می توانست به آسانی و با هزینه ای اندک ، عکسی از خودش تهیه کند . بدین ترتیب ، عکاسی به صورت پیامد ارزش هاتی دموکراتیک مطرح شده در انقلاب های آمریکا و فرانسه پا به میدان نهاد.
عکس از نادار، چهره سارا برنارد. 1859
عکاسی در قرن بیستم
عکاسی کوشید تا خود را به عنوان یک هنر به جهانیان بشناساند . در این دوره پرداختن به اصول زیباشناختی جنبش انشعابی و روش مستندسازی در عکاسی مطبوعاتی و بحران های سیاسی و اصلاحات اجتماعی اساسی ترین موضوعات عکاسی بود . عکاسی نوین به سه جریان اصلی هنر مانند اکسپرسیونیسم، انتزاع، و خیال پردازی پرداخت. اختراع دوربین دستی توسط جورج ایستمن در سال 1888 و ظهور عکاسی 35میلیمتری با دوربین لایکا در سال 1924فقط گرفتن عکس هایی را که گرفتنشان با دوربین های قدیمی آتلیه ای دشوار بود، آسانتر ساخت. عکاسی رنگی با بهره گیری از شیشه خود فام یا اتوکروم توسط لویی لومیه (1948-1864) آغاز شد . اتوکروم صفحه ایی شیشه ای بود که سطحش با ذرات نشاسته سیب زمینی به سه رنگ پوشانده شده بود که کار فیلترهای رنگی را انجام می داد. روی آن نیز لایه ای از برومور نقره بود.
بنابراین، با پیدایش عکاسی در اوایل قرن نوردهم، ارتباط تصویری، شکل نوینی به خود گرفت. عکاسی به راستی از اشکال دیگر کارهای تصویری و هنرهای تجسمی متفاوت است. تفاوت آن بدلیل استفاده از ابزارهای مکانیکی است و طبیعت آن متمایز از هر نوع هنر تصویری است، و شناخت اصلی ترین ابزار آن، یعنی دوربین، بیش از هر چیز ما را در شناخت عکاسی کمک می کند. دوربین، ماهیت اساسی عکاسی است. بدین ترتیب با اختراع دوربین، امکان ثبت تصویری از واقعیت در یک لحظه معین به وجود آمد. از آن جا که دوربین یک سیستم چشمی است، مانند هر سیستم چشمی ای، واقعیت یک تصویر را ثبت می کند و تصویری که ارائه می دهد، با توجه به خصوصیات دوربین و امکانات و محدودیت های آن واقعی است، عکاسی در حقیقت کشف شکل تصویری جدیدی از واقعیت است که فقط به خود عکاسی اختصاصی دارد، عکاسی زبان مخصوص به خود دارد و با معیارهای خاص خود ارزیابی می گردد. تکامل عکاسی به تکامل دوربین ها و فنون عکاسی ارتباط داشته و باعث کشف سوژه ها و زمینه های تازه و شعور اجتماعی و هنری عکاسان در هر دوره مربوط بوده است. و این امر مسبب پیدایش اشکال گوناگون عکاسی، صنعتی ، علمی، خبری و هنری و غیره شده است. عکاسی فرایند معینی را طی کرده و به تدریج شکل گرفته و ارتقاء یافته است.. در این وادی عکاسی منجر به رشد صنعتی ، افزایش مبادلات صنعتی و گسترش نمایشگاهها و غیره شده است. و همچنین کاربردهای فراوانی در تهیه کاتالوگ ها، نشریات صنعتی و ثبت تصویری، فضای مجازی و رسانه ها دارد و این خود زمینه لازم برای تکامل عکاسی صنعتی بود. دوربین ها نیز با تکامل خود به این نیاز پاسخ گفتند و از آن جا که دقت و وضوح لازمة عکاسی صنعتی است، با پیدایش عکاسی دیجیتال، امکان تهیه چنین عکس هایی فراهم شد. با گذشت زمان و کوچک شدن قطع دوربین ها، لنزهای متعدد و قوی، فیلترها، ابزار نورسنجی و تجهیزات بسیار امکانات زیادی را برای عکاسان حرفه ای به وجود می آورد تا در صنعت عکاسی وارد گردند. همچنین در عکاسی هنری، تکنیک های گوناگون عکاسی، ادیت های حرفه ای و تجهیزات اساسی در کنار عامل ذهنی، تمایلات، عواطف و برداشت عکاس از سوژه بیش از سایر اشکال عکاسی، در عکس خودنمایی می کند.
عکس از جولیا مارگرت. 1863، چاپ کربنی
